Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

κολακεύτηκα


Ευχαριστώ όλους εκείνους που γελούν με τα όνειρά μου..
γιατί  Εμπνέουν τη φαντασία μου.

Ευχαριστώ όλους όσους με γεμίζουν ψέματα..
γιατί  Μου δίνουν τη δύναμη της αλήθειας.
Ευχαριστώ όλους εκείνους που δεν έχουν πιστέψει σε μένα..
γιατί Μου έμαθαν πως μετακινούνται τα βουνά.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με πολεμούν..
γιατί Προκαλούν το θάρρος μου.
Ευχαριστώ όλους εκείνους που ήθελαν να μου επιβάλουν περιορισμούς..
γιατί Μου δίδαξαν την αξία της ελευθερίας .

Ευχαριστώ όλους όσους μου έχουν προκαλέσει σύγχυση..
γιατί Έχει γίνει σαφής η θέση μου.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν εγκαταλείψει..
γιατί Μου έδωσαν χώρο για να δημιουργήσω.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν προδώσει,
όσους καταχράστηκαν τα αισθήματα μου..
γιατί Μου επέτρεψαν να είμαι προσεκτικός.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν βλάψει..
γιατί Με έμαθαν να αναπτύσσομαι μέσα από τον πόνο.
Ευχαριστώ όλους εκείνους που διαταράσσουν την ηρεμία μου δημιουργώντας μου προβλήματα..
γιατί Μου έδωσαν δύναμη να τα αντιμετωπίζω.
Ευχαριστώ όλους εκείνους που με έριξαν στο έδαφος..
γιατί Μου έδωσαν την ευκαιρία και τη δύναμη να μάθω να σηκώνομαι.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που έχουν κερδίσει εις βάρος μου..

γιατί Μου έδειξαν ότι όλοι είναι σε θέση να χάσουν.

Το πιο σημαντικό…
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους με αγαπούν όπως κι εγώ.
Σας ευχαριστώ.
Paulo Coelho – Εγχειρίδιο του Πολεμιστή του Φωτός
```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````



Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια πάνε από τότε που βιωματικά συνειδητοποίησα χωρίς καμία έξωθεν επιρροή ότι:

 Όλα  όσα στραβά κι ανάποδα  συμβαίνουν στη ζωή μου από τα πιο ασήμαντα τα καθημερινά,
έως τα πιο σκληρά τα καρμικά, έχουν οπωσδήποτε κάποιο  θετικό επακόλουθο.
Μέχρι και σήμερα δεν παραιτούμαι απ' αυτή την εμμονή  να το εντοπίζω και να το δέχομαι
ως ευλογία.

Τολμώ λοιπόν σήμερα να εξομολογηθώ  δημόσια  ότι   κολακεύτηκα   όταν  σε ανύποπτο χρόνο και χωρίς καμιά προσπάθεια εκ μέρους μου ούτε εκ μέρους του !!!!φυσικά !!!! βρέθηκα στην ίδια συχνότητα σκέψεων μαζί  Του.  Τον Paulo Coelho. Τον άνθρωπο  που  βρήκε  το κουμπί  του Σύμπαντος  και ούτε λίγο ούτε πολύ  το έπεισε  ολόκληρο Σύμπαν  να συνωμοτεί  με την ισχυρή  ανθρώπινη  Θέληση.

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

Περί "ου" ο Λόγος...



Η "γλώσσα" που χρησιμοποιούμε δεν είναι μόνο  εργαλείο έκφρασης και επικοινωνίας που χάρισε κατ' εξαίρεση ο Θεός στον άνθρωπο.
Είναι μια θαυματουργή, ευμετάβλητη, εξελισσόμενη γνωστική διαδικασία μέσω της οποίας διοχετεύουμε προς τα έξω, ό,τι παράγεται στον εσωτερικό μας κόσμο με έδρα το νου και αφετηρία την ψυχή ....
Πράγματι μαγική διαδικασία η εκφορά του λόγου ,προφορικού ή, γραπτού.

Ο παντοδύναμος λόγος με  πολλαπλές εκφάνσεις:
Ως προς τα είδη του , Καθομιλούμενος ,Ποιητικός, Συγγραφικός, Δημοσιογραφικός Λογοτεχνικός,  Επιστημονικός, Πολιτικός, Ιερατικός κ.λ.π.
Ως προς τα διακριτικά  του,  Μεγαλόπνοος, Σοφός, Πλούσιος κι Ευρηματικός.
Σεβαστικός, Καθαρός, Αξιόπιστος κ.λ.π.
Ενίοτε όμως  υβριστικός ,χυδαίος, βρώμικος ποταπός, δ ι α τ α ρ α γ μ ε ν ο ς ακατάληπτος αξιολύπητος στη φτώχεια του και αποκρουστικός στη δυσοσμία του . Δηλητηριάζει  ακόμη κι όταν δεν μας αφορά.

 "Τα λόγια με πληγώνουν"  .
Είναι όμως η ευαισθησία  στις λέξεις το κουσούρι μου ; ή ,είναι η δύναμή του  Λόγου  που κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει ,αυτή  που με τρομάζει ;;;;
  Η Δύναμη του κακού.  Η καυτή πίσσα που ξερνάει ο διάολος, που έτσι περισσέψει και ξεχυθεί από μια μαύρη ψυχή ή, ένα διαταραγμένο  νου, σπέρνει όλεθρο, γεννάει οργή  όπου πέσει .
Πολύ φοβάμαι πως είναι το τελευταίο .
 
Γι' αυτό κλείνω αυτιά και μάτια.  Στρέφω αλλού το πρόσωπό μου, να μην ακούω , να μην βλέπω τα «θυελλώδη προεκλογικά δελτία  καιρού» μέσα από κατάπτυστους διαλόγους  πολιτικών ανδρών(?) και   προκλητικές εκφωνήσεις  που αναδύονται από τα    ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ  της χωματερής της πολιτικής  αντιπαλότητας  .

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ τοξικά  κι επικίνδυνα  για ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ..


Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018

Απόδραση σε μία ομάδα Εξαιρετικών Ανθρώπων

Σε πείσμα της τόσης   βαβούρας ,της ευτέλειας της πολιτικής ,της αναταραχής της κοινωνικής μας ζωής ,της φρίκης της επικαιρότητας  που μας βομβαρδίζει μόλις ανοίξουμε τα μάτια μας κάθε πρωί και πριν τα κλείσουμε κάθε βράδυ,εμείς θα αποδράσουμε σήμερα σε μια  "ομάδα εξαιρετικών  ανθρώπων" με αφορμή την απώλεια ενός μεγάλου Έλληνα εκφραστή της ,του Γιώργου Χατσόπουλου από την Αθήνα

Το όραμά Του :

«Το όραμα μου για την εταιρεία τεχνολογίας ήταν  να φτιάξω μία ομάδα εξαιρετικών ανθρώπων και να κοιτάω γύρω μου για τις αναδυόμενες ανάγκες της κοινωνίας»
Το μοντέλο Του: «Δες αν μπορείς να βρεις λύσεις σε αυτές τις ανάγκες και αφιέρωσε εκεί το έργο της εταιρείας σου. Αυτό ήταν το μοντέλο μου».
------------------------------------------------


Από την ζωή «έφυγε» ο Έλληνας «Αϊνστάιν» ,ο εφευρέτης της τεχνητής καρδιάς, Γιώργος Χατσόπουλος σε ηλικία 91 ετών.
Για όσους δεν τον ξέρουν, ο Γιώργος Χατσόπουλος ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες επιστήμονες των ΗΠΑ.
Ο Χατσόπουλος «έφυγε» από την ζωή στις 20 Σεπτεμβρίου, αφήνοντας πίσω του ένα μεγάλο έργο κυρίως μέσω του κολοσσού που ήταν ιδρυτής με όνομα Thermo Electron Corporation.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927 και διακρίθηκε πολύ νωρίς για την ευφυΐα του.
Ήδη σε μικρή ηλικία, ο ίδιος κατασκεύασε επί κατοχή ένας ραδιόφωνο από πράγματα που έβρισκε στα σκουπίδια.
Ο Γιώργος Χατσόπουλος «έφυγε» από την ζωή στις 20 Σεπτεμβρίου, αφήνοντας πίσω του ένα μεγάλο έργο κυρίως μέσω του κολοσσού που ήταν ιδρυτής με όνομα Thermo Electron Corporation.

Μάλιστα με το ραδιόφωνο αυτό έπιανε το απαγορευμένο, τότε, BBC, χωρίς μάλιστα οι Γερμανοί να καταλάβουν το παραμικρό.
Ο Χατσόπουλος μελέτησε και ασχολήθηκε εξονυχιστικά με το έργο του Τόμας Εντισον.

Μετά από σύντομες σπουδές στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, ο Χατσόπουλος έγινε δεκτός στο ΜΙΤ, στις ΗΠΑ, από όπου πήρε το πτυχίο του (1950) και το μεταπτυχιακό του (1954) στη Μηχανολογία, ενώ δύο χρόνια αργότερα ολοκλήρωσε και το διδακτορικό του.

Η διατριβή του πάνω στις θερμοηλεκτρικές μηχανές ήταν ένα από τα ορόσημα της καριέρας του που οδήγησε στην ίδρυση της εταιρείας του "Thermo Electron Corporation" μαζί με τον Πέτρο Νομικό.

-----«Το όραμα μου για την εταιρεία τεχνολογίας ήταν  να φτιάξω μία ομάδα εξαιρετικών ανθρώπων και να κοιτάω γύρω μου για τις αναδυόμενες ανάγκες της κοινωνίας», έλεγε το 2016, σε μία συνέντευξή του για το MIT Infinite History Project.
------«Δες αν μπορείς να βρεις λύσεις σε αυτές τις ανάγκες και αφιέρωσε εκεί το έργο της εταιρείας σου. Αυτό ήταν το μοντέλο μου».
 O Χατσόπουλος συγκρότησε μία ομάδα από επιστήμονες με σκοπό να αναπτύξουν την πρώτη τεχνητή καρδιά.


Έτσι και έγινε, ο Χατσόπουλος συγκρότησε μία ομάδα από επιστήμονες με σκοπό να αναπτύξουν την πρώτη τεχνητή καρδιά.
----- «Έτσι αναπτύξαμε την τεχνητή καρδιά. Τους είπα ότι αν ήθελαν να εργαστούν πάνω στο πρότζεκτ, θα έπρεπε να το κάνουν στον ελεύθερο χρόνο τους και θα τους πλήρωνα με μετοχές».

Η εταιρία του Χατσόπουλου οδηγήθηκε υπό την ηγεσία του  σε μία παγκόσμια επιτυχία, ενώ όταν ο ίδιος συνταξιοδοτήθηκε η Thermo Electron απασχολούσε 24.000 εργαζόμενους σε 23 χώρες.


 Το 1996 ο Χατσόπουλος τιμήθηκε με το John Fritz Medal, που αποτελεί την κορυφαία βράβευση στις ΗΠΑ για τον κλάδο της μηχανικής.
Οσο για τα μαθήματα που παρέδιδε ως λέκτορας στο ΜΙΤ, ο ίδιος είχε πει «Η διδασκαλία, αυτός είναι ο στόχος μου. Δεν μου αρέσει το γκολφ, αλλά μου αρέσει να διδάσκω. Το διασκεδάζω όταν διδάσκω!»

Πηγή:  iefimerida.gr

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2018

Απόδραση στην Φυλή των Ανθρώπων


Σήμερα ο νους μου θα αποδράσει   στη φυλή των Ανθρώπων, προς αναζήτηση Ανθρώπου από  πηλό φτιαγμένο.
 Ίσως και να μην τον συναντήσω ποτέ δια ζώσης, να του σφίξω το χέρι.

Μα δεν με νοιάζει ,γιατί εγώ αντάμωσα  το Αρχέτυπο του  που είναι από σάρκα και οστά. Τον βρήκα σε μια  διαδικτυακή Όαση.


Να σας τον συστήσω .Και που ξέρετε; Μπορεί αυτή η «σύσταση» να γίνει αφορμή κι αιτία, απ’ την αρχή να συστηθούμε όλοι μεταξύ μας…
`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````  
Ο φασισμός του «χαμόγελου»…




Μπορεί ο ουρανός να είναι πάντα γαλάζιος δίχως σύννεφα; Μπορεί ο άνθρωπος να  είναι πάντα χαρούμενος και ευδιάθετος, δίχως τις κλειστές και μαύρες του μέρες;
 Σαφέστατα και όχι. Κι όμως αυτό ζητάνε όλοι στις μέρες μας. Από τον σύντροφό μας, τους φίλους και την παρέα μας, έως την δουλειά, το αφεντικό και την θρησκεία.
Ο ένας μας θέλει θετικούς για να μην του χαλάμε το κέφι
.
Ο άλλος για να μην διώχνουμε τους πελάτες και ο έτερος για να επιβεβαιώνεται ο κανόνας ότι ο πιστός άνθρωπος δεν έχει ποτέ μεταπτώσεις και δυσκολίες.



 Γνωστό το σύνθημα «με τον Χριστό όλα τα μπορείς…» Και όταν δεν τα μπορώ όλα;
 Όταν δεν έχω καμία όρεξη να κάνω τίποτα ή τα κάνω χάλια; Όταν η ψυχή μου ζητάει να κλάψει και καμία αγκαλιά δεν με αναδέχεται γιατί της φέρνω αρνητική ενέργεια ή διώχνω την Χάρη του Θεού με τις αμαρτίες μου και τα λάθη μου;
Τι γίνεται τότε; Μπορώ να είμαι πάντα τέλειος, άψογος, αλάνθαστος και ατσαλάκωτος;

Το λάθος είναι μια απευκταία παρεκτροπή ή τελικά δικαίωμα της ύπαρξης στην περιπέτεια  της ελευθερίας;   Η αμαρτία είναι απειλή και ενοχή; Παραβίαση δικανικών κανόνων όπου επιβάλλεται στον παραβάτη μεταφυσική ποινή ή ,φανέρωση της ελλειμματικότητας και θνητότητας μου;
Και εάν δεν έχω δικαίωμα στο λάθος ή στην πτώση, τότε που είναι η ελευθερία που μου εμπιστεύτηκε ο Θεός;

Έχω δικαίωμα να Μην είμαι πάντα καλά και χαμογελαστός; Ευδιάθετος και θετικός;
 Μπορώ να γκρινιάσω, να φωνάξω, να θυμώσω, να κραυγάσω, να οργιστώ, να φοβηθώ, να πέσω και να σηκωθώ; Να είμαι δηλαδή άνθρωπος μπορώ;
 Γιατί ακόμη και οι άγιοι στων οποίων τον βίο διαβάζουμε για την δοξολογική και ευχαριστιακή διάθεση ζωής, ξέρετε πόσες ώρες και μέρες γκρίνιας ξόδεψαν για να φτάσουν στο «Δόξα σοι ο Θεός»; Πόσο φόβο βιώσαν, πανικό, μοναξιά και δάκρυ ώστε να φτάσουν να ψελλίζουν με παρρησία, «γεννηθήτω τω θέλημα σου..»;

Αισθάνομαι, ότι όλα είναι ένα. Σημεία, περάσματα, μονοπάτια που συνδέονται βαθιά στο κοινό προορισμό τους. Το λάθος δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι πρόβες του σωστού.
 Η αμαρτία, οι συνεχείς άστοχες προσπάθειες πριν να βρεις κέντρο και στόχο.  Η γκρίνια το ξέσπασμα πριν την δοξολογία, το αρνητικό, ο χώρος που εργάζεται η θετικότητα, η ασθένεια μια άλλη γλώσσα υγείας, οι δοκιμασίες,
ο Θεός , που ανοίγει δρόμους, το σκοτάδι η πιο βαθιά στιγμή πριν ξεχυθεί το Φως.


  π. Λίβυος
https://plibyos.blogspot.com.